Anastazy Stanisław Landau
Biografia
Anastazy Stanisław Landau urodził się 18 sierpnia 1876 roku w Żychlinie, w rodzinie Hermana i Marii z Lasmanów. W 1894 roku ukończył V Państwowe Gimnazjum w Warszawie, a następnie podjął studia na Wydziale Lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, które ukończył w 1899 roku.
Po studiach rozpoczął pracę na oddziale chorób wewnętrznych Szpitala Dzieciątka Jezus. W 1910 roku został członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, otrzymał nagrodę Warszawskiego Towarzystwa Lekarskiego za publikacje medyczne i wyjechał do Frankfurtu oraz Berlina, aby pogłębiać swoją wiedzę. Podczas I wojny światowej został zmobilizowany i pełnił funkcję ordynatora w szpitalu wojskowym w Płocku, a następnie w Sankt Petersburgu, gdzie od 1917 roku był specjalistą klinicznym w zakresie zatruć gazem.
Po powrocie do Polski w 1921 roku objął stanowisko ordynatora oddziału chorób wewnętrznych w Szpitalu Starozakonnych na Czystem (obecnie Szpital Wolski), które pełnił do wybuchu II wojny światowej. Po kampanii wrześniowej przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie w latach 1942-1947 był starszym ordynatorem szpitala im. Ignacego Jana Paderewskiego w Edynburgu.
Po powrocie do kraju w 1947 roku ponownie objął stanowisko ordynatora w Szpitalu Wolskim. Od 1951 roku był profesorem chorób wewnętrznych warszawskiej Akademii Medycznej, a od 1954 roku aż do śmierci kierownikiem Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych Studium Doskonalenia Kadr Lekarskich. W 1952 roku został członkiem tytularnym Polskiej Akademii Nauk, pośmiertnie otrzymał tytuł członka rzeczywistego.
Anastazy Landau zmarł 6 lutego 1957 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.