Wojciech Fijałkowski
Biografia
Wojciech Fijałkowski urodził się 4 lipca 1927 roku w Żychlinie. Był historykiem sztuki, muzeologiem i varsavianistą, znanym przede wszystkim jako wieloletni dyrektor Oddziału Muzeum Narodowego w Wilanowie.
Podczas II wojny światowej działał w Szarych Szeregach. Po wojnie ukończył historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1951 roku uzyskał tytuł magistra. Już jako student, w 1948 roku, rozpoczął pracę w Muzeum Narodowym w Warszawie, a od 1954 roku kierował jego oddziałem w Wilanowie. W 1974 roku obronił doktorat na podstawie rozprawy o wnętrzach pałacu w Wilanowie.
W latach 1962-1991 jako kurator nadzorował konserwację wilanowskiego zespołu pałacowo-ogrodowego i zorganizował tam placówkę muzealną. Był członkiem Światowej Rady Muzeów (ICOM) i Międzynarodowej Rady Zabytków i Miejsc Zabytkowych (ICOMOS). Należał też do Społecznego Komitetu Opieki nad Starymi Powązkami, któremu przewodniczył w latach 2000-2001 po śmierci Jerzego Waldorffa.
Wspierał Zbigniewa Porczyńskiego w powstaniu tzw. Kolekcji Porczyńskich, która okazała się mistyfikacją. Autor licznych publikacji z zakresu historii sztuki i ochrony zabytków, m.in. „Wilanów” (1973), „Wnętrza pałacu w Wilanowie” (1977, 1986) i „Wilanów. Rezydencja króla zwycięzcy” (1983). Zmarł 10 kwietnia 2014 roku w Warszawie, a jego pogrzeb odbył się 14 kwietnia w Wilanowie.